Dit was een geboorte zoals iedere fokker het zich wenst.
Gecompliceerde Geboorte
Galadriel verwacht haar eerste cria maar het veulen ligt niet goed voor het baringskanaal. Ze is nog niet uitgerekend en loopt zenuwachtig in het rond waarbij ze regelmatig naar haar flanken kijkt. Ook gaat ze meerdere malen liggen om meteen daarna weer op te staan.
In plaats van haar apart te zetten laten we haar bij de groep staan zodat zij haar angst en stress kan delen met de andere groepsleden. Ze blijven dicht bij haar en hummen rustgevend.
Door het gedrag van de groep te observeren kunnen we meer begrijpen dan door alleen naar haar te kijken. Plotseling gaan bij de alpaca’s de oren naar voren en steekt Browny zijn neus nieuwsgierig onder haar opgeheven staart. Dit is het moment.
Dan zien we dat er in plaats van twee poten, alleen het kopje van het veulen naar buiten steekt. Dit is niet goed. Als de poten naar achteren liggen kunnen de schouders nooit door het geboortekanaal.
Het is te laat om de kop met nek terug te duwen (als zoiets als lukt), dus scheuren we het geboortevlies dat over de kop zit open. Hierna maken we de luchtwegen vrij door de neus ‘uit te zuigen’.
Hiervoor kun je een ’slijmafzuig’ kapje gebruiken, verkrijgbaar bij de Welkoop/Boerenbond; of je doet het gewoon met je eigen mond!
Nadat het veulen ademt en de ogen open heeft, heb je nog een half uur de tijd om de poten en de rest naar buiten te krijgen. Duurt het langer dan sterft het veulen alsnog.
Met de olijfolie uit de keuken als glijmiddel schuif ik mijn hand langs de hals naar binnen. Het werkt perfect en binnen enkele minuten zijn beide voorpootjes naar buiten. Ondertussen blijft de merrie wonderbaarlijk kalm staan alsof ze weet dat dit de enige manier is waarop haar veulen geboren kan worden.
Terwijl Da Vinci zich afvraagt of hier een geest uit de olijfoliefles is ontsnapt, controleert Galadriel haar gezonde veulen van 8 kilo.
Vroegtijdige abortus
Onze kerngezonde Caramella krijgt een miskraam. De reden hiervan is dat ze drachtig blijkt van een tweeling. Meestal verliest een merrie een tweeling in de eerste drie maanden en vind je vaak niets terug in het weiland.
Deze keer zijn ze zes maanden blijven zitten en zijn, op het vachtje na, bijna af.
Als ik vlies heb verwijderd zie ik een prachtig, compleet diertje.
Het zijn twee merrie’s en om hun doodsoorzaak geheel duidelijk te krijgen, laten we ze onderzoeken door de Gezondheidsdienst voor Dieren.
Het licht gekleurde diertje is een ‘gezonde’ onvoldragen vrucht die waarschijnlijk nog leefde nadat ze geboren was; ook in de nageboorte zijn geen afwijkingen gevonden.
Het donkere diertje bleek in de baarmoeder te zijn gestorven en omdat die door het moederlichaam werd geaborteerd, werd ook haar gezonde zusje meegevoerd.
Caramella heeft geruime tijd naast de vochtige plek in het zand gelegen waar haar ‘veulen’ zou moeten zijn. Haar zoon Da Vinci is aan de andere kant naast haar komen liggen en beantwoordt elk geluidje van zijn moeder met luidkeels gehum. Hij legt zelfs regelmatig zijn kop op haar nek om haar te laten voelen dat ze niet alleen is. Het is een aandoenlijk schouwspel.
